” فرزاد کمانگر به همراه چهار تن از فعالین سیاسی کرد اعدام شد.”
این تیتر اغلب رسانه ها و شبکه های اجتماعی بود که لحظاتی بعد از اعدام این عزیزان در صدر اخبار روز قرار گرفت. تلاش مبارزین سیاسی و فعالین حقوق بشر جهان برای نجات آنها ناکام مانده بود. اعدام این دسته از فعالین راه آزادی در حالی صورت گرفت که مدتهای مدیدی تحت شکنجه های قرون وسطائی حکومت دینی قرار داشتند.
انتشار رنجنامه ی فرزاد کمانگر از درون زندان و اشاره ی وی به شکنجه های وارده از سوی رژیم ولایت فقیه، بهت و حیرت همگان را بدنبال داشت. حاکمیت استبداد، آنها را تنها بدلیل تعلق نژادی و مذهبی شکنجه می داد. بر همگان پوشیده نیست که نظام سیاسی در ایران بر پایه حذف فیزیکی مخالفین و منتقدین و معارضین خود بـنا شـده و با بهره گیری از قوای قهریه و اعمال خشونت و ترور به حیات خود ادامه می دهد. تنها مرگ و نیستی از جمله حقوقی ست که رژیم ولایت فقیه ضمن برسمیت شناختنش برای ملت ایران، آن را بطور یکسان و عادلانه تقسیم می کند و این همان گرداب جمهوری اسلامی ست که رهاورد بنیانگذار آن از ابتدا تاکنون برای مردم کشورمان بوده است.
Share on Facebook
Add to Balatarin