بام آزادی

محرم ،‌یادآوری سیاهی های ستمکاری است . حسین نماد مظلومیت و محرومیت ناشی از استکبار دینی است . یزید تبلور خودکامگی های یک دیکتاتور است . آنگاه که عدالت در کاخهای استبدادی زمان دفن می شود ، خونهای به ناحق ، از جویبار تاریخ جاری می گردد .

اینک مائیم و تکرار تقویم عاشورا . درحالیکه همواره یزیدیان عصر تجدید می شوند و حسینیان معاصر جلوه می کنند ،‌هرگاه که می خوانیم ای کاش در رزمگاه عاشورا کنار تو بودیم ،‌کل یوم عاشورا تداعی کرده و استغاثه ی هل من ناصر پرچمدار صلح و آزادی ، ما را به پایداری در برابر رعیت کُشان روزگار فرا می خواند . اکنون زندان گودال قتلگاه است و زندانی زنجیر شده ی ناقضان حقوق بشر و بندهای موجود بر دست و پای ما گویای گردش ایام است و تعبیه ی واقعی کربلا .

هرگز فراموش نمی کنم که جدم گفت : مثل منی با مثل یزیدی دوستی نمی کند ؛ پس چگونه با حکام مستبد جنایتکار آشتی نمایم ؟! در ماه عزای آن پدر بی سر و عریان تن ، همگان را به رعایت عدل و برادری دعوت می کنم و افشاگری تمام عیار و همه جانبه ی درندگان انسان نما و آدمخواران قسی القلب را خواستارم و خواهان مساعدت و همدردی با همه ی گرفتاران ظلم و ستم می باشم و از آفریدگار مهربان می خواهم تا ما را منتقمین کشتگان ایران زمین قرار دهد و آبادانی را در همه ی سطوح به کشور عزیزمان باز گرداند .

سید حسین کاظمینی بروجردی

««« فایل صوتی لطفا کلیک نمائید »»»